Παρασκευή, Ιουνίου 10, 2005

Να θέλεις να πείς την χαρά σου.....

Σας έχει τύχει πότε να σας συμβεί κάτι το αξιοσημείωτο, να γίνει πραγματικότητα το μεγαλύτερο όνειρο σας αλλά όλοι οι κοντινοί σας άνθρωποι να απουσιάζουν από την χαρά σας???
Είμαι σχεδόν σίγουρη πως σε κάποιους από εσάς ναι...
Λοιπόν η δική μου ιστορία έχει ως εξής....
Ανήκω στους ανθρώπους αυτούς που παλεύουν να φτάσουν ψηλά επαγγελματικά και όχι μόνο με την δική τους αξία και δύναμη!
Και γενικότερα θέλω ότι έχω στερηθεί σαν παιδί και σαν άνθρωπος μέσα από την δική μου δουλεία να τα αποκτήσω!
Αυτό τον καιρό έψαχνα για δουλίτσα! Ένα ωραίο μεσημέρι με παίρνουν τηλέφωνο από μια εταιρία που είχα πάει για συνέντευξη ότι τελικά με δέχτηκαν! Πιστεύω ότι δεν χρειάζεται να σας περιγράψω την χαρά μου παρά μόνο ότι όλη μέρα ήμουν με ένα ηλίθιο χαμόγελο στο πρόσωπο μου! Που λέτε πήρα τηλέφωνο τους γονείς μου, τους φίλους να τους πω τα ευχάριστα νέα...Εισέπραξα πολλά BRAVO, συγχαρητήρια, άντε γεια τώρα γιατί έχω να τυλίξω ντολμαδάκια, ο δε μπαμπάς μου:ναι?? μπράβο και που λες η αδερφή σου...και πολλά άλλα τέτοια......!!!
Θα μου πείτε τώρα και εσείς οκ ρε κοπελιά και τι ήθελες σου είπαν και τα μπράβο σου και τα συγχαρητήρια σου ..τι άλλο πια θές και εσύ??
Οκ συμφωνώ μαζί σας και τουσ ευχαριστώ όλους αυτούς......
Αλλά πείτε μου όταν η πολύ κοντινοί σας άνθρωποι γνωρίζουν την σπουδαιότητα του θέματος και ότι επειδή είναι και η πρώτη σας δουλειά και σε θέση που πάντα ονειρευόσασταν δεν θέλετε το κάτι παραπάνω??? Μια καλή κουβέντα ,να εξαλείψουν τον κάθε φόβο σας και ανασφάλεια σας,να πάτε για ένα πότο να το γιορτάσετε, τέλος πάντων μια αγκαλιά βρε αδερφέ............!
Ε λοιπόν εγώ πέρασα όλη την ημέρα μου στο σπίτι παρέα με τα blogs σας! Όλοι μου οι φίλοι εκείνη την ημέρα ήταν σαν να είχαν χαθεί από προσώπού γης!
Ούτε ένα τηλέφωνο, εγώ έπαιρνα τηλέφωνο ένα φίλο μου και τον έπρηζα τι λες θα τα καταφέρω? Θα είμαι καλή στην δουλεία μου?? Τι λες????
Που λέτε δεν άντεξα άλλο και έκανα τα παραπονάκια μου....
Η απάντηση που πήρα ότι υπερβάλλω και αμάν τι ήθελα πια και τέτοια?.
Εγώ βέβαια αποκρίθηκα ότι το μόνο που ήθελα ήταν μια αγκαλιά, μια καλή κουβεντούλα οτί κάποιος χαίρεται για μένα, ότι είναι περήφανος για μένα....
Η απάντηση: οκ αφού ήθελες αυτά γιατί δεν πήρες ένα τηλέφωνο να μας το πεις και στην τελική οκ μια δουλίτσα βρήκες εμένα δεν θα με ένοιαζε αν δεν μου λέγανε ακόμη και μπράβο.....
ΕΛΕΟΣ...δεν το ξερά να παίρνω τηλέφωνο τον καλύτερο φίλο μου και να του πω να σου πω βρε θυμάσαι το πρωί για την δουλίτσα που σου είπα μήπως σου είναι εύκολο να έρθεις από εδώ να με πάρεις μια αγκάλισα να μου πεις κιόλας πόσο καλή είμαι και ότι θα σκίσω? Αλλά σε παρακαλώ έλα κατά τις 7 γιατί πιο πριν έχω μια δουλίτσα ΕΛΕΟΣ !! Αν δεν ξέρουν οι φίλοι μου τι θέλω ποιοι θα ξέρουν οι εχθροί μου...!
Εγώ στην τελική γιατί τρέχω για όλους και σε χαρές και σε λύπες, και όχι για να πουν.. α!τι καλή που είναι η Annie αλλά γιατί πραγματικά το αισθάνομαι γιατί θέλω να ξέρουν ότι θα είμαι δίπλα τους no matter what! Γιατί πιστεύω ότι αυτό είναι το λιγότερο που μπορώ να τους προσφέρω σαν φίλη τους!
Η Απάντηση : οκ τι να κάνουμε τώρα δεν είμαστε όλοι σαν εσένα ...
Δεν ξέρω μπορεί αυτή τη στιγμή να υπερβάλλω διότι πειράχτηκα αρκετά ?.αλλά βλέπετε ήταν η πρώτη φορά που και εγώ ζήτησα κάτι και τελικά δεν πήρα τίποτα?(Ειλικρινά πότε δεν είχα ξαναζητήσει τίποτα από τους φίλους μου)!
Τι να πεις?Εγώ το μόνο που ξέρω είναι ότι αισθάνθηκα και αισθάνομαι πολύ μόνη....